Saturday, 3 September 2011

මගේ පුතාට ආදරයෙන්........

නැතත් යන්නට යාන වාහන,
නුඹේ සෙවනැලි පාර කිවා..
නැතත් කන්නට සුපිරි දේවල්,
නිව්වා කුසගිනි නුඹේ සිනාවෙන්....

තවම සුවඳයි පුතේ දුහුවිලි
නුඹ පයට පෑගිලා දැවටුන,
තවම ඇසෙනවා පුරා නිවහන,
නුඹේ කිරි කැටි වදන් ගිලිහුන...

බලන්නට දුක සැප අපේ...
ලබන්නට උණුසුම උඹේ....
වරෙන් ඉගිලිලා නොයන්නට යලි..
යස ඉසිරු නැහැ සතුට දෙන්නේ...

දුරක දුරු රට විදින දුක් නුඹ...
දියකරලා මසුරන් කළත්..
ආවදා යලි නැතත් රන්මසු..
පුතේ මේ ගේ නිවහනක් වේ...



1 comment: