Sunday, 21 August 2011

නුඹ... හා...මා....

කිසිත් සිතන්නට සිත ඉඩ නැතිවා...
නුඹ ගැන සිතුවිලි පොර බදනා...
නුඹ සිත මා ලග හින්දද මන්දා...
මෙතරම් සිතුවිලි නුඹ ගැන මා.....

බලන බලන රූ දසුනේ සුවහස්...
නුඹම සිනසෙයි සැම තැනමා....
නෙතු අද්දර නුඹ සැතපි නිසාද...
නුඹ රුව පමණක් නෙතු දකිනා...

නැත කිසි වදනා අවටින් ඇසෙනා...
නුඹේ හඬ පමණා සවන් පුරා...
ලොවම මගෙ නුඹ හින්දද මන්දා...
වෙනින් ලොවක් මට නොඇසෙන්නා...

Saturday, 6 August 2011

වාසනාවන්ත දුර්ජනයෝ...

වෙලාවකට මේ ලෝකේ හරිම පුදුම  තැනැක් කියලා හිතෙනවා නේද? ලෝකේ කොයිතරම් නම් ආගම්, දර්ශන තිබුනත්, ඇස් පනාපිට ඒ දේවල් මිත්‍යාවක්ද හිතෙන තරමින් කපටි, කෛරාටික මිනිස්සු සියලු සැප සම්පත් විදිමින් ජිවත් වෙනවා නේද? දේශපාලන කරළිය දිහා බැලුවහම නම් මං මේ කියන දේ මනාව පිලිඹිබු වෙනවානේ. හොර මැරකම් සියල්ල දැනගෙනත්, තව තවත් ජනතාව පෙළමින් සොරකම් කිරිම, මැර කම් කිරිම සාමාන්‍ය දෙයක් වෙලානේ. ඒත් මේ මිනිස්සු යහතින් ජිවත් වෙනවානේද හිතුවාම පුදුමයි නේද? පෙර කල පිනක් නිසා වෙන්න ඕනේ කියලා හිත හදාගන්න තමා තියෙන්නේ. ඒත් මේක පිනක්ද, පවක්ද කියලා කියන්න තරම් නම් තෙරෙන්නේ නෑ. මොකද මේ කරන පව් වල තරමට විපාකත් ලැබෙන්න එපයි.

කොහොමත් මේ කවුරුත් අකමැති සර්ව අසුභවාදි දේශපාලනය ගැන නම් නෙමේ කතා කරන්නේ. අපේ එදි නෙදා ජිවිතය ගැන. සමහර සමාජිය හැල හැප්පිලි නිසා අපේ ජිවිතේ සමහර සිතුම් පැතුම් ගති පැවතුම් වල් වදිනවා නේද? ඒත් සමහර හොඳ ගති මැකියන්න දෙන්න නම් එපා. ජිවිතේ හැමදාම දකින්නේ ඔබ අවට ඉන්න දුර්ජනයො ඔබව තලා පෙලා සතුටු වෙන අයුරු නම් හිතෙන්න පුලුවන්නේ මටත් පුලුවනි කරලා පෙන්වන්න වගේ දෙයක්. මං මේ කියන්නේ මෝඩකමේ උඩ බලාන උන්ටම ගිය රට කියන මානසිකත්වයෙන් ඉන්න කියන දේ නෙමේ. පලිගන්න ගිහින් හිත කිළිටි කර ගන්න එපා කියන දෙයි.

නුඹ එහෙම පලි නොගන්න නිසා තමයි දුර්ජනයා වාසනාවන්තයෙක් වෙන්නේ. ඒක වෙන්නෙ මෙහෙමනේ, අපේ සමහර මිනිස්සු ඉන්නවා මොන වැරැද්ද කළත් කළ දුටු කළ වල ඉහගෙන සුදනෝ වෙන්න දඟලන පිරිසක්. අපිත් ඉතින් ඇත්ත ඇති සැටියෙන් නොදන නොවුනත් කරදරයක් වෙලා උදව්වක් අවශ්‍ය වුනාම කරනවානේ. හැබැයි පරෙස්සමින්, කූඩැල්ලා මෙට්ටේ තියන්න බෑ කිවා වගේ, කොහෙන් ආයෙම හැමදෙම විනාශ කරයිද කියන්න දන්නේ නෑ. ඉතින් නුඹ වගේ හොඳ මිතුරෙක් හෝ නෑයෙක් ලබන්න ඔහු වාසනාවන්තයෙක් වෙලා. නුඹ එවන් ඇසුරකට පත්වෙන්න තරම් අවාසනාවන්ත වෙලා. ඒක අවාසනාවන්තකමක් නෙමෙ, නුඹ කරන ලද පරණ පවකට සිදු වන දෙයක්. 

සසර කතර නෙක විසිතුරු අතර ගැලි.......
කුමට සොයනු සැප සම්පත් නිතර සැලි....
කාසි සොයා අතොරක් නැති ලොවේ  රැදි......
මිනිසා යාවි නිම් හිම් නැති ගමන් නිති...


ඒ කොයිහැටි වෙතත් ජිවිතේ තමුන් කළ වැරදි ගැන තමන්ට යමක් කමක් කර ගන්න බැරි වුන දවසක ලොකු පසුතැවිල්ලක් දැනෙවි. ඒත්, එදාට කිසිම දෙයක් නිවරදි කරන්න තරම් නුඹ ශක්ති සම්පන්න වෙන එකක් නැහැ වගෙම ජිවිත කියක් විනාශ වෙලා තියෙද කියලත් කියන්න බෑ. 

ගත සිත වැහැරිලා ගිය කල දිනක මතු....
බැලුවද කිමද පල නුඹ කල පවක තතු.....
ගිලිහුන කිසිත් නොම වෙයි කිසි දිනක සතු....
සිතා කරුණු යනු සසරෙ ගමන මතු....


 කේළමට ආයුෂ අඩුයි. මිනිස්සු සදා මෝඩයෝද නොවෙති. මිනිමරුවො සදා සැඟව නොයති, ඔවුන් පාපොච්චාරනය කරයි ඉක්මනින්. ඒ නිසා අද හිත හුඟක් පැරුනත් කවදාවත් පසුතැවිලි වෙන දෙයක් නොකර ඉන්න එක තමා හොඳ.  දුර්ජනයෝ සදා වාසනාවන්තයන් වෙන්නේ නෑ.


නුඹට සදා ජය........ !!!

Monday, 1 August 2011

ඇය.......!!!

සිහින දකින තරමට  රැය දිගු                          වැඩිය
පැතුමන් පතන තරමට සුසුමන්                       වැඩිය
කඳුළැලි සලන තරමට ලොව                     හිනහෙය
ගැහැණිය වීම තුල අවලාදය                           වැඩිය

දහසක් රිදුම් උහුලන මිහිකත ලඳකට               සමලු
සවිබල නැතිව එතෙනා වැල ලිය                     වේලු
දහසක් වාද නගනා සභ ලිය                            වේලු
පිරිමින් බුදු වෙලු ගැහැණිය චපලම                  වේලු 

ආසයි ඇයත් හින හෙන්නට                       නිදහස්ව
බිදුවක් අසන් හදවත ගැහෙනා                         රිද්ම
සිර කුටියකට වී සිටියද දැහැන්                         වැද
සෙනෙහස සුවඳ ඇය අයදින එකම                   සැප

කාටත් සැනසෙන්න හිත මත සුසුමන්              දරනා
පැතුමන් ගුලි කරන අහසට ආ                        වඩනා
නොම වෙයි පැතුම සම තැන වෙත ලෝ          තුලිනා
අයදුම පමණි සිත ළඟ මිනිසත්කම                  පතනා


දූර ගමන්........... ඒක චරං...........

මාතෘකාව දැක්කාම නම්, සිත ගැන කියලා හිතෙයි නේද..? එක අතකින් එහෙම තමා. මේක ලියන්න හිතුවේ පාරේ වාහනේ තනිව දුර ගමන් යන අහිංසක සහොදරියන්ට. මං සාමන්‍යයෙන් තනිව යන්න එන්නේ කොළඹ තමා. නුවර ඉදන් කොළඹ යන අතරතුර සිදුවුන දෙවල් අසුරෙන් තමා මේ පුංචි සටහන දාන්න හිතුවේ. කාට උනත් ප්‍රයොජනයක් වෙයි සමහර විට.

දුර ගමනක් යනකොට තියන එක ප්‍රශ්නයක් තමා කවුරු තමන්ට එහා පැත්තේ ඉදගනිද කියන එක. මොකද නැගිටලා අයින් වෙලා හිටන් යන්නත් බැහැනේ. සමහර මන්ද මානසික මිනිස්සු ඉන්න නිසා පරෙස්සමින් යන්න පුලුවන් පොඩි ක්‍රම ටිකක් ලියන්න හිතුනා. මොකද ඒකේ අපහසුව මට හොදට දැනිලා තියන නිසා.

1. බස් රථයේ කොන්දොස්තර මහතාට හරි රියදුරු මහතාට හරි ළඟ අසුනක ඉඳ ගන්න. කරදරකාරි පුද්ගලයෙකු තමන් අසල ඉන්නවානම් ඒ දෙන්නට කියන්න. එයාලා බොහො විට ඔබට උදව් කරයි. මොකද එහෙම නොකරුවොත් එයාලට උනත් නීතිමය මාර්ගයෙන් ප්‍රශන්යක් ඇති කරන්න නුඹට පුළුවන් කම තියන නිසා.

2. අනවශ්‍ය කතා වලට පැටලෙන්න එපා. පුලුවන් තරම් කෙටියෙන් පිළිතුරු දිලා පැත්තකට වෙන්න. අනික වදයක් වගේ තෙරෙනවා නම් පුලුවනි නම් ඉංග්‍රිසියෙන් කතාවට උත්තර දෙන්න. හුඟක් වෙලාවට කතාව මගින් නවති.

3. තමන් කොයි ආකාරයක රැකියාවක් කලත් කමක් නැහැ. උගත් වෘත්තියක නි‍යළෙන බව අගවන්න. කළාතුරකින් තමයි උගත් (මෝඩයෙක්) කෙනෙකුගෙන් කරදරයක් වෙන්නේ. එහෙම ඇගෙව්වාම පොඩ්ඩක් විතර කතාවට පසු බහිනවා.

4. තද නින්දකට එහෙම යන්න නම් එපා. තමන්ගේ නින්ද පාලනය කර ගන්න කොහොම හරි.

5. තමන් පිළිබඳ ඇත්ත තොරතුරු එළි කරන්න එපා. ඒක අනවශ්‍ය ප්‍රශ්න ගොඩකට මුල පිරිමක් වෙනවා.

6.සින්දුවක් ගියත් නැතත් කමක් නැ. ඉයර් ෆොන් එක ගහගෙන යන්න පාඩුවේ. දැන් තියන ලාබම දුරකතන එක්කත් එවා හම්බ වෙනවානේ. ඒ නිසා හුඟක් අය ළග ඇති.

7. තමන්ට එහා පැත්තේ අසුන හිස් නම්, තමන්ගේ කෙනෙක් නගින්න ඉන්නවා වාගෙ වෙන් කරන් ඉදලා, තමුන් වගෙම ගැණු ළමයෙක් නැග්ග ගමන් ළඟින් වාඩි කරවා ගන්න. ඒක බොහො දුරට නගරාන්තර සිඝ්‍රගාමි බස් රථ වල සිදු කරන දෙයක්.

ඒ වගෙම තමා හිටගෙන යන අයටත් හුඟක් කරදර නම් විදින්න සිද්ද වෙනවා. තමුන් බස් රථයකට ගොඩ උනාම තමන්ටත් සහොදරියො ඉන්නවා කියන එක අමතක නොකර යනවානම් තමා හොඳ. කාටත් බස් රථය, දුම් රිය පොදුයි කියන දේ අමතක කරන්න එපා.