Monday, 4 July 2011

යමු අපි දෙන්නා එක සිත නිති සවිය කරන්....

මල් පිබිදිලා පර වෙනවා ලොව නිබඳ,
හිරු හිනහෙලා බැස යනවා සවස් කල,
දුක සැප එනවා නිතරම ලොව ඒ වගෙම,
සිත් බැඳි සෙනෙහෙ පවති එනමුදු නිබඳ...

ආ මග සුවඳ නැත යන මග රුදුරුමය,
එනමුදු සතුට නැත නිම් නුඹ මා ළඟය,
දුක නම් පුරුදුමය හිත උහුලනු හැකිය,
සෙනෙහස නුඹේ අත්වැලමය සදාකල...

හඬවාලන්න සුවහස් දෙන ඇති සන්දා,
වෙන්වනතුරුම පෙරුමන් පුරනා සන්දා,
ලොවට මුවාවි මංපෙත එකලු කරන්,
යමු අපි දෙන්නා එක සිත නිති සවිය කරන්....

No comments:

Post a Comment