Sunday, 24 July 2011

"න........"

 මේක මම කළකට ඉහත මුහුණු පොතේ සටහන් කළ නිර්මාණයක්.

 නිමක් නැති සුසුම් මත..
 නිහඬවම ඉකි බිදින..
 නෙතු අතර සැගව යන..
 නිනව් නැති පැතුම් පොදි...

 නගා රළ පෙල බිදෙන..
 නිසල නැති සයුරු කොන..
 නිදන් කොට ගොම්මනෙ..
 නික්ම යමි සෝ දුකින්..

 නිශා ඉම කලබවා..
 නොම මවන් අශා පොදි.
 නිවන් මග සොයා මම ...
 නගමි පිය නිසසලව...

 ඒ කාළේ ටිකක් වැඩ වැඩියි. ඒ නිසා වැඩ කරන්නම කම්මැලියි. බොහොම සාමන්‍ය දෙයක්නේ.. ඉතින් මේ කවිය දැකපු සුමුදු මෙහෙම සටහනක් දැම්මා.

 නන්දනීයයි පබැඳුම...

  නමුදු සොයුරිය
  නිබන්ධනයෙහි වැඩ
  නිමකළ යුතු නොවෙද
  නොපමාවම...?

කවියකින් ප්‍රතිචාර දැකුවම එක හරි සුන්දරයිනෙ...ඒ සටහනත් "න" යන්නෙන්ම සටහන් වුන නිසා මේ විදිහට පිළිතුරක් තියලා මාත් ආයෙම වැඩේ පටන් ගත්තා.  

  නිසංසලේ හිදිනු බැරිව....
  නිෂ්පලවු සිතුවිලි ගෙන...
  නිනව් නොමැති අතිතයට..
  නිරන්තරේ අදෙනා හිත....
 
  නිසොල් කරනු බැරිවු සද..

  නිකමට මෙන් මේ පදවැල...
  නිමකර සිත යලි එක්කර..
  නිබන්දනේ වෙත ඇදුනා..

මේක මගෙ සුන්දර මතකයක්..... ඒ නිසා සටහන නැවත් මෙතන තියන්න හිතුනා.

No comments:

Post a Comment