Thursday, 7 July 2011

පසුතැවිල්ල...

විශ්වාස නොකළද,
අවිශ්වාස කිරිමට අකමැති වු නිසා...
ලොවට ඇහෙන්නට හඬපා,
නුඹේ ගුණ කී මට...

නුඹ සුන්කළ පැතුම් මත,
යළි අහම්බෙන් පීදි මල...
දුක දරයි හිත පුරා,
වැදි සුන්බුන් අතිතේ.....

විශ්වාස කළද,
ප්‍රත්‍යක්ෂ කරගනු නොහැකිව,
හඬමි මම ඉකිගසා,
ඔහු විදින දුක බලා...

නුඹෙ කටුක මතක ඉම,
කවදා වුන් වලලන්නේ...
අනේ මට හිනහෙන්න,
කවදාද හැකිවෙන්නේ..

No comments:

Post a Comment